گفتم بارها و بارها گفتم و تو باور نکردی.

تو بزرگی بزرگتر از آنچه می اندیشی.

تو بزرگی به بزرگی روح بزرگت

و امروز با تمام وجود بزرگیت را به رخم کشیدی.

و امروز بزرگی ات را نه به من به همه نمایاندی.

یادت هست می گفتم و تو باور نداشتی.

امروز در آغوشت در گرمای عشقمان که بودم

امروز در نگاه تو که خیره به چشمانم از همیشه سخن می گفت

امروز که نفس هایم را به بوسه هایت دوختم............

نمی دانم انگار هزاران هزار سال بود تو را می جستم

با تو حرف می زدم

انگار هزاران سال بود دوستت دارم.

و امروز تمام تنم پر از تو شد پر از عشق.

تمامم کن! تمام نا تمام من.

                                                               جوجو

نگاهت می کنم، اینجا سرزمین ماست، دنیایی از جنس ما، از عشق.

نگاهت می کنم، نفس هایم را به نگاهت می بازم.

نگاهت می کنم، می خندی، می خندم.

نگاهت می کنم، پر از عشق می شوم، پر از تو...

گاهی سکوت به اندازه تمام درد دل هاست.

آن گاه است که چشم ها با هم سخن می گویند.

از رازها و از عشق های نهان.

چشم هایم چیزی گفت یا نه نمی دانم؛

ام می خواهم فریاد زنم که...

                               دوستت دارم.

جوجو

                                                                         پیشی

 این بار را می دانم...

می دانم که فردا میایی.

می دانم فردا پر از عشق است؛

پر از پرواز،

پر از تو.

تمام تنم تو را فریاد می زند، تمام نا تمامم.

این ثانیه سراسر دل تنگی است؛

سراسر بی تابی و التهاب.

کاش این ثانیه در چشم بر هم زدنی بگذرند.

و من

نفس هایم را به نگاهت بسپارم.

                                       جوجو

2 روز دیگر...

گوش کن؛ می شنوی؟ صدایی می آید.

صدای بی تابی قلب هایمان است؛

صدای خروش هم آغوشی بوسه هایمان؛

چه روزهایی، پر از تو، پر از من، پر از ما.

پر از عشق....

10 روز دگر مانده...

و من،

تمام تنم پر از انتظار است....

این روزها به هر سو می نگرنم نگاهی می بینم آشنا.

صداها انگار نیستن جز یکی.

راه می روم.

به راه رفتم می خندم، پر از پرواز است.

نه این چنین.

اما این چنین...

می دانم و تو هم می دانی که چگونه پر از پروازم.

راه که می روم تنها نیستم

روزهاست تنها نیستم

ایستادنم، خندیدنم، خرید رفتنم، نشستنم، فکر کردنم، نوشتنم.......و تمام بودن هایم.

تمام نگاه ها، تمام صداها....

این تویی...

تمام نا تمام من.

                                           جوجو

از روزی که شروع کردم به دوست داشتنت روز به روز بیشتر عاشقت می شم.
وقتی با هم حرف می زنیم از زمین جدا می شم و اوج می گیرم... می رم تو آسمونا...
با تو احساسی رو تجربه کردم که همه عمرم آرزوشو داشتم. تو رویاهام عشق همین بود...
 نه، این خیلی قشنگ تره. خیلی خیلی قشنگ تر از چیزی که تو خیال من بود...

من عاشقم. عاشق تو و هر روز عاشق تر می شم.

عاشق تر می شم
                                وقتی می گی باهات حرف بزنم و بگم ته دلم چیه...
                                وقتی می ذاری هر چی تو دلمه خالی بشه... 
                                وقتی سکوت می کنی و فقط گوش می دی...
                                وقتی بارها ازم می پرسی که مطمئنم ته دلم هیچی نمونده...  

عاشق تر می شم
                                وقتی حرف می زنیم...
                                از در و دیوار، هر چیز و هرکس...
                                و بیشتر وقتی نتیجه می گیریم...
                                با هم نتیجه می گیریم...

عاشق تر می شم
                               وقتی می گی دیگه منی در کار نیست...
                               وقتی می گی الان یکی شدیم، «ما» شدیم...
                               وقتی می گی دیگه کارامون به خاطر خودم یا خودت نیست...
                               به خاطر خودمونه...همون «ما»...

و عاشق تر می شم  
                               وقتی دلم برات تنگ می شه...
                               وقتی تلفن زنگ می زنه و قطع می شه... 
                               لازم نیست اسمتو بخونم، می دونم خودتی...  

ازت ممنونم... ممنونم چون عشقو به من یاد دادی. من و تو با هم مشق عشق نوشتیم.
خیلی چیزا ازت یاد گرفتم. چیزایی که بیشتر از همه دنیا ارزش دارن...

دوستت دارم... خیلی خیلی دوستت دارم...

                                                                                                                پیشی
                            

                                    جوجو